SupportingCharacters

 

สวัสดีจ้าเจ้าไดอารี่สีดำแสนสวยที่ประดับด้วยอัญมณีพลาสติกมันดูดีในสายตาฉันมากแต่....แปลกจังเลยเนอะที่อยู่ๆหมู่นี้ฉันก็มีบทบาทขึ้นมาในนี้แต่ที่น่ากระทืบคือยัยผู้กำกับหน้าเลือดนั่นไม่ยอมอัพฟิคสักทีช่างขี้เกียจซะนี่กระไร

 

(ถ้าไม่มีรูปก็ขออภัยเพราะนังคนสร้างคิดหน้าตาแล้วแต่ขี้เกียจแสกน- -น่าตบ)

 แต่ที่แปลกที่สุดคือฉันที่ดันบ้าตามชาวบ้านไปซื้อไดอารี่มาเขียน55+ 

และสิ่งที่ฉันเจอในเมื่อวานนี้คือกรีนที่กลายเป็นเด็กทำเอาช็อคไปเต็มๆแต่ขอบอกว่าน่ารักมากๆเลยน่ารักน่ากอดเป็นที่สุด>0<

 

ส่วนยัยมอนมอนก็พาเด็กที่ไหนมาก็ไม่รู้หน้าตาน่ารักเชียวดวงตาสีแดงผมสีเหลืองทองเป็นประกาย สิ่งที่บ่งบอกว่ามันเหมือนใครบางคนที่สุดคือดวงตา

 

เพราะดวงตาสีแดงนั่นเหมือนกับยัยนั่นไม่รู้ว่าใส่คอนแทครึเปล่าแต่คงจะไม่ใช่ลูกของบลูหรือเร้ดหรือของๆใครแน่นอนเพราะไม่มีใครที่มีดวงตาแบบนั้นแต่เร้ดก็มีนะ....

 

 แต่ฉันคิดว่ามันคงไม่ใช่เพราะความรู้สึกมันบอกไว้อย่างนั้นแต่ที่รู้สึกได้เลยว่าดวงตาที่บ่งบอกถึงความรู้สึกบางอย่างเหมือนที่เหมือนแม่มันเป๊ะเลยล่ะ....และไอ้สีผมก็เหมือนพ่อมันมาก- -แต่ขอปิดนะเพราะโดนบังคับไม่ให้บอกทำธุรกิจอยู่น่ะ^^ 

 

แต่เด็กนั่นก็น่ารักมากๆเลยนะขอบอกจากใจจริง>w<น่ารักที่สุด

 

และก็ขอพูดถึงวันนี้ด้วยล่ะกันวันนี้ยัยบลูมันจับฉันเล่นคอสเพลย์แถมยังลากกรีนมาอีกกรี้ดดดTT[]TTยัยมอนมอนก็ไม่ยอมช่วยTT TTเลยแก้แค้นด้วยการเอาปืนบาซูก้ายาเสน่ห์ยิงใส่กรีน2รอบทำให้วิ่งไล่ตามยัยบลูอย่างเมามันหึๆๆการแก้แค้นเมามันมากแล้วฉันก็หนีไปอย่างรวดเร็วหลังจากนั้นเกิดอะไรฉันก็ไม่รู้แล้ว.....

 

หิๆสุดท้ายนี้ขอเขียนอะไรทิ้งท้ายนะเจ้าไดอารี่ถึงความปรารถนาและคำพูดบางประโยค

 

1. อนาคตคือสิ่งไม่แน่นอน อนาคตที่ไม่รู้น่ะมันสนุกกว่าซะอีกปล่อยให้มันเดินไปตามทางมันดีกว่า

 

2.เมตามอนกินคนได้ด้วยเรอะโกลด์=[]=ยัยบลูบอกฉันแล้วนะมันเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้เลยนะรู้เปล่า

 

และ

 

3. ฉันไม่ได้อยากเป็นนักฆ่าไม่ได้อยากฆ่าใคร ถ้าทำได้ฉันก็อยากจะกลับไปมีครอบครัวกลับคืนมาอีกครั้งแต่คงเป็นไปไม่ได้เพราะคนตายไม่สามารถฟื้นคืนได้อีกครั้ง ฉันก็คือตัวของฉันและเธอก็คือตัวของเธอไม่มีใครเปลี่ยนแปลงได้ ไม่มีใครแทนที่เราได้ จงเป็นตัวของตัวเองและบางทีสิ่งที่เธอเห็นตรงนี้คือกระจก...กระจกที่สะท้อนถึงบางสิ่งบางอย่างที่อยู่ในใจของฉันอาจจะเป็นการโกหกหรือคำหลอกลวงก็แล้วแต่เธอจะคิดนะแต่ขอให้จำไว้ว่าฉันไม่เคยคิดที่จะหลอกใคร

 

และสุดท้ายนี้พ่อค่ะไว้ว่างๆหนูจะไปเยี่ยมบ่อยๆนะ....

 

 

 ขอความคิดถึงนี้ส่งไปยังท่าน............. 

เอาล่ะจบแล้วจ้า แล้วจะมาเขียนใหม่นะคอยฉันด้วยล่ะเจ้าไดอารี่สีดำอิๆๆ ^^

 

 

edit @ 30 Mar 2008 16:13:20 by PS-Diary